Er was eens

Er was eens

Je kunt je het misschien nog herinneren van vroeger. Je vader of moeder die je een sprookje vertelde voor het slapen gaan. Deze sprookjes waren niet alleen voor de lol, ze konden je ook inspireren en leerden ons dingen over goed en fout. Het vertalen van verhalen is entertainment, geeft inspiratie en kan motiveren op alle leeftijden. Dus hoe kunnen we dit gebruiken in ons professionele leven?

Politici gebruiken spin dokters: mensen die verhalen schrijven welke gebruikt worden tijdens verkiezingscampagnes. De katholieke kerk heeft de bijbel als inspiratiebron voor de preek. De kranten hebben journalisten die op zoek zijn naar verhalen. En een ieder van ons heeft de mogelijkheid om verhalen op te schrijven en te delen, bijvoorbeeld via een blog als deze. Er zijn dus verschillende manieren om verhalen te krijgen. Belangrijk is om te beseffen dat een verhaal vaak zoveel meer is dan alleen vermaak. Denk aan het doorgeven van informatie, het geven van een inspirerende en motiverende speech, enzovoorts.

Ikzelf kan verhalen langer kan onthouden dan een paar zinnen op zichzelf. Op de universiteit schreef ik altijd verhalen bij de uitspraken van rechters om ze echt te maken en makkelijker te kunnen herinneren. Dit in plaats van het gewoon opschrijven van de feiten. Vanuit een zakelijk perspectief ben ik ook altijd op zoek naar interessant video’s of bezoek ik seminars om verhalen van anderen te horen welke mij inspireren en die ik vervolgens kan delen.

Vorig jaar bezocht ik op Nyenrode een lezing van Bob Chapman, #3 CEO van de wereld. De lezing ging over echt menselijk leiderschap. Chapman omschreef leiderschap als het rentmeesterschap van het leven dat aan jou als leidinggevende is vertrouwd. Hij gaf hierbij veel voorbeelden in de vorm van verhalen. Bijvoorbeeld: een vader loopt het gangpad af in de kerk met zijn dochter op weg naar haar huwelijksceremonie. Hij zal zeggen tegen de bruidegom dat ze nu de zijne is, maar in het echt wil vader schreeuwen “knoop goed in je oren om heel goed voor haar te zorgen en als dat niet het geval is, weet ik je te vinden…”.

Astrid Schutte spreekt in haar boek van drie typen verhalen: het visie-verhaal, het uitleggende verhaal en het persoonlijke verhaal. Met deze drie typen verhalen ben je klaar voor de toekomst. Maar het persoonlijke verhaal, daar is meer en meer vraag naar en doet er meer en meer het meeste toe.

Het persoonlijke verhaal is het verhaal dat het meeste kan inspireren. Zoals Joseph Campbell zei: als iemand vanuit het hoofd praat, krijgt hij een rationeel antwoord. Als iemand vanuit zijn hart praat, roept hij emoties op. Maar je kunt alleen echte informatie verkrijgen als iemand zijn eigen verhaal vertelt.

Ik geloof dat we heel veel meemaken in het leven. En de dingen die we meemaken leveren een bijdrage aan onze eigen verhalen. Maar ik kan me voorstellen dat je jezelf afvraagt hoe dit te verwerken zonder een journalist in dienst te hebben of een spin dokter. Je vraagt je misschien af hoe informatie en inspiratie te halen uit je eigen verhalen. Lezen, netwerken en nieuwsgierig zijn helpt hierbij. Maar als je meer mogelijkheden wilt ontdekken, kijk dan bij mijn motivatie-diensten.